Fólkið í þættinum hans Egils minnti mig á hjón sem sitja fyrir framan hjónabandsráðgjafa og rífast. Þau halda að það sé einhver von en í raun er engin von. Þau eiga ekki séns. Þau verða að skilja til að verða eitthvað ágengt í lífinu. Þau þurfa utanaðkomandi aðila til að díla við formsatriðin.
Hjónabandsráðgjafinn var ekki Egill heldur Birgitta. Hún var sú eina þarna sem hafði yfirsýn. Egill var of hliðhollur Jóku og Steina og konfronteraði þau aldrei meðan hann óð í Bjarna og Sigmund. Og þegar Birgitta talaði (sem hún fékk of sjaldan að gera) þá svaraði Egill bara uhu eins og hún væri unglingurinn í hópnum. Sem hún var allra síst.
Meira hvað þetta fólk veldur mér alltaf miklum vonbrigðum.
Annars langar mig að biðja þig að tékka á þessari heimildarmynd sem var sýnd á BBC og heitir The Trap.
Hún dýpkaði skilning minn á eðli stjórnmála, hugtakinu frelsi og því sem er að gerast í kringum mig í dag. Segir mér að það sé í sjálfu sér ekkert stjórnsýslukerfi sem getur virkað þolanlega annað en þjóðaratkvæðagreiðslur, takmörkuð dvöl á valdastóli, (t.d. max 8 ár), og svakalega skýrar reglur í kringum ráðningatengsl, notkun á peningum og hvernig stjórnmálamenn þiggja peninga. Öðruvísi verður þetta svokallaða frelsi þjóðarinnar ekki varið. Við þurfum að taka upp nýjar aðferðir.
Þegar ég horfi á þessa bakkabræður rífast í sjónvarpinu þá langar mig helst að halda til fjalla og koma ekki til baka fyrr en það er búið að stokka allt upp… og gjörbylta lýðræðiskerfinu í landinu. Þetta er svo mikil andskotans hringavitleysa.
Hér er trailerinn af The Trap, en þú getur horft á alla þættina hérna á Google Videos. Þeir eru þrír. Taktu þér tímann. Þetta er snilld.
Hér er svo hann Sir Isaiah Berlin blessaður. Hann var t.d. ekki á því að forræðishyggja í neinni myndi eigi rétt á sér. Þar erum við sammála.
